Awit ni David nang siya’y iligtas kay Saul.

1. Iniibig kita, O Panginoon, na aking kalakasan.
2. Ang Panginoon ang aking bato, ang muog ko at tagapaglitas;
   ang Dios ang aking bato, sa kanya ako nanganganlong.
   Siya ang aking baluti at sungay ng kaligtasan, aking tanggulan.
3. Tumatawag ako sa Panginoon na karapat-dapat papurihan,
   at naligtas ako sa aking mga kaaway.
4. Pumulupot sa akin ang tali ng kamatayan,
   ganap akong natabunan ng mga dagsa ng pagkawasak.
5. Pumulupot na sa akin ang mga tali ng libingan;
   napaharap ako sa bitag ng kamatayan.
6. Sa aking pagkabahala, tumawag ako sa Panginoon;
   Dumaing ako sa aking Dios para tulungan.
   Mula sa kanyang templo ay narinig niya ang aking tinig.
   Sa kanyang harapan ay dumating ang daing at kanyang narinig.
7. Nayanig ang lupa at lumindol,
   at nauga ang mga patibayan ng mga bundok;
   at dahil sa galit niya, sila ay nanginig.
8. Sa mga butas ng kanyang ilong bumuga ang usok;
   mula sa bibig niya ay lumabas ang apoy na tumutupok,
   naglalagablab na mga baga ang bumuga mula roon.
9. Nilisan niya ang kalangitan ay siya ay bumaba;
   ang tuntungan niya’y maitim na mga ulap.
10. Lumulan siya sa kerubin, pagkatapos ay lumipad;
    pumailanlang siya sa mga pakpak ng hangin.
11. Ginawa niyang kanlungan ang kadiliman,
    ang kulandong niya sa kanyang paligid—
    ang maitim na ulap ng ulan sa kalangitan.
12. Mula sa kaningningan ng kanyang presensya lumitaw ang mga ulap,
    may taglay na yelo, mga kulog at kidlat.
13. Mula sa kalangitan ay sumigaw ang Panginoon;
    umalingawngaw ang tinig ng Kataastaasan.
14. Pinahilagpos niya ang kanyang mga palaso
    at pinangalat ang mga kaaway,
    at pinuksa sila ng matatalim na kidlat.
15. Nalantad ang mga pusod ng dagat
    at ang mga patibayan ng lupa ay nahayag
    dahil sa iyong pagkagalit, O Panginoon,
    at sa buga ng hininga ng iyong mga ilong.
16. Mula sa kalangitan, siya ay bumaba at ako’y hinawakan
    at iniahon niya ako sa kalaliman ng tubig.
17. Iniligtas niya ako sa makapangyarihan kong kaaway,
    sa mga kalaban kong higit ang lakas na taglay.
18. Hinarap nila ako sa araw ng aking kapahamakan,
    ngunit ang Panginoon ang aking sanggalang.
19. Dinala niya ako sa malawak na lugar;
    iniligtas niya ako pagkat ako’y kanyang kinalugdan.
20. Pinakitunguhan ako ng Panginoon ayon sa aking katuwiran;
    ginantimpalaan ako ayon sa kalinisan ng aking kamay.
21. Sapagkat lumakad ako sa mga daan ng Panginoon;
    wala akong ginawang kasamaan
    sapagkat ang Dios ay di ko tinalikdan.
22. Nasa harapan ko ang lahat niyang kautusan;
    hindi ko nilayuan ang kanyang mga tuntunin.
23. Sa harapan niya’y naging malinis ang aking buhay
    at ako’y lumayo sa kasalanan.
24. Ginantimpalaan ako ng Panginoon ayon sa aking katuwiran,
    ayon sa kalinisan ng aking mga kamay sa kanyang harapan.
25. Sa mga taong tapat, ikaw ay tapat din,
    sa walang kapintasan, ikaw ay gayon din.
26. Sa mga taong malinis, ang pakita mo’y kalinisan,
    ngunit sa mga liko, ipinakita mo’y katusuhan.
27. Ang mapagpakumbaba’y inililigtas mo
    ngunit ibinababa ang mga may matang palalo.
28. Ikaw, Panginoon, ang nagpapaningas sa aking ilawan;
    ang kadiliman sa buhay ko ay pinagliliwanag ng aking Dios.
29. Sa tulong mo, mahaharap ko ang isang hukbo;
    maaakyat ko ang isang pader kung kasama ang aking Dios.
30. Tungkol sa Dios, ang daan niya’y walang kapintasan;
    ang salita ng Panginoon ay ganap.
    Siya’y isang kalasag ng lahat ng nanganganlong sa kanya.
31. Sapagkat sino ang Dios maliban sa Panginoon?
    At sino ang Bato maliban sa ating Dios?
32. Ang Dios ang nagbibigay sa akin ng kalakasan
    at gumagawa upang maging ganap ang aking daan.
33. Ginagawa niyang ang mga paa ko
    ay maging parang mga paa ng usa;
    tinutulungan niya akong tumayo sa mga kataasan.
34. Sinasanay niya ang mga kamay ko sa pakikibaka;
    nahuhutok ng mga bisig ko ang panang tanso.
35. Ibinibigay mo sa akin ang iyong baluti ng tagumpay,
    inaalalayan mo ako ng kanan mong kamay;
    ikaw ay bumaba upang ako’y gawing dakila.
36. Pinalalawak mo ang daan kong tinatahak,
    upang hindi malinsad ang aking mga paa.
37. Tinugis ko ang aking mga kaaway at sila’y inabutan;
    hindi ako nagbalik hanggang hindi sila nalilipol.
38. Ibinagsak ko sila upang hindi na makabangon;
    nabuwal na sila sa aking paanan.
39. Binigyan mo ako ng lakas para sa digmaan;
    ang mga kaaway ko’y pinayuko mo sa aking paanan.
40. Ang kaaway ko’y iyong pinaatras,
    ang mga kalaban ko ay aking winasak.
41. Dumaing sila para tulungan, ngunit walang magligtas sa kanila—
    dumaing sa Panginoon, ngunit hindi siya tumugon.
42. Dinurog ko sila na parang alabok na tangay ng hangin;
    ibinuhos ko sila na tulad ng putik sa mga lansangan.
43. Iniligtas mo ako sa mga pagsalakay ng mga tao;
    ginawa mo akong pinuno ng mga bansa;
    nasakop ko pati mga taong hindi ko kilala.
44. Pagkarinig sa tinig ko, sila’y sumusunod;
    sa aking harapan, ang mga banyaga ay pawang natatakot.
45. Silang lahat ay nasisiraan ng loob;
    nanginginig silang nagsisilabas sa kanilang muog.
46. Buhay ang Panginoon!
    Purihin ang aking Bato!
    Nawa’y mataas ang Dios na aking Tagapagligtas!
47. Siya ang Dios na naghihiganti para sa akin,
    nagpapasuko sa mga bansa sa aking paanan,
48. siya na nagliligtas sa akin mula sa mga kaaway;
    iniligtas mo ako sa mga taong mararahas.
    Higit sa mga kalaban ko, ako’y iyong itinaas.
49. Dahil dito, pupurihin kita sa gitna ng mga bansa, O Panginoon;
    aawit ako ng mga papuri sa iyong pangalan.
50. Binibigyan niya ang kanyang hari ng mga dakilang tagumpay;
    ang kahabagan niyang hindi nagmamaliw
    ay ipinadadama niya sa kanyang hinirang,
    kay David at sa kanyang lipi magpakailanman.

(NPV)